„High Life” – ”kosmiczny Pattinson, kosmiczna wtopa” – Recenzja

„High Life” – ”kosmiczny Pattinson, kosmiczna wtopa” – Recenzja

Oglądanie pierwszych scen filmu High Life przypomina układanie puzzli bez kilku zagubionych elementów. Gdzieś daleko, w nieskończonej przestrzeni pełnej gwiazd, Monte (Robert Pattinson) naprawia statek kosmiczny. Na ciało ma nałożony skafander, twarz widoczna, pełna skupienia. Manewruje po kadłubie, przykręca śrubki, a przy okazji gaworzy z niemowlakiem usytuowanym w jednym z pomieszczeń promu. Potem następuje sekcja przyrodniczo-obserwatorska (brakuje tylko głosu Krystyny Czubówny) – wspólne…

„Królowa strachu” – Recenzja

„Królowa strachu” – Recenzja

Prezentowana na tegorocznym Sundance Królowa strachu wydawała się być jednym z najciekawszych tytułów pokazywanych na 34. Warszawskim Festiwalu Filmowym. Okazało się jednak, że mariaż kina obyczajowego z elementami horroru i metakomentarzami na temat sztuki nie był najskuteczniejszą drogą do osiągnięcia sukcesu. Niby Valeria Bertuccelli i Fabiana Tiscornia skrupulatnie wznosiły fabularną konstrukcję, lecz wykorzystane składniki okazały się niewystarczające do osiągnięcia kinematograficznego Parnasu. Zobacz również: „Chef Flynn – najmłodszy…

„Bambusowe psy” – Recenzja

„Bambusowe psy” – Recenzja

Pierwsza scena Bambusowych psów przenosi widza do obskurnego budynku i zapowiada neonową odyseję po filipińskim świecie skorumpowanych policjantów oraz bezwzględnych bandytów. Kamera ani na chwilę nie opuszcza bohaterów, wędrując od jednej postaci do drugiej, pokazując jak cienka jest granica między stróżami prawa a ludźmi, którzy winni już dawno siedzieć w więzieniu. Postacie nerwowo poruszają się po korytarzach, bo nic nie poszło po ich myśli. W wyniku nieporozumienia czwórka…

„Diabeł morski” – Recenzja

„Diabeł morski” – Recenzja

Prezentowany na Warszawskim Festiwalu Filmowym w sekcji “Odkrycia” Diabeł morski najprawdopodobniej okaże się jednym z najbardziej wymagających filmów dla publiczności. Niejednoznaczność, hermetyczna symbolika i długość scen zostały doprowadzone przez reżysera do ekstremum, pozostawiając po projekcji w stanie zarówno oczarowania wspaniałymi kadrami, jak również zakłopotania w interpretacyjnych poszukiwaniach. Zobacz również: „Klub kanibali” – Recenzja Dzieło Phuttiphonga Aroonphenga opowiada historię mężczyzny (Aphisit Hama) – nazwanego później Thongchaiem –…

„Klub kanibali” – Recenzja

„Klub kanibali” – Recenzja

Warszawski Festiwal Filmowy, zwłaszcza w sekcji konkursowej Wolny Duch, oferuje widzom dostęp do filmów dziwacznych, ale na swój sposób intrygujących. Nieszablonowych, momentami bełkotliwych, ale na pewno szybko zapisujących się w kinofilskiej pamięci. Taki los na pewno czeka brazylijski Klub kanibali. Kobieta (Ana Luiza Rios) leży nad basenem i pożądliwie spogląda na umięśnionego mężczyznę zajmującego się czyszczeniem ogródka. Słońce praży, hormony buzują, romans wisi w powietrzu, zwłaszcza że mąż…

Klasyka w dniu premiery – „Wszyscy jesteśmy Chrystusami”

Klasyka w dniu premiery – „Wszyscy jesteśmy Chrystusami”

Twórczość Marka Koterskiego jest fenomenem na polskiej mapie filmowej. To jeden z niewielu reżyserów, który na rodzimym gruncie jest w stanie zyskać pochwały zarówno ze strony ludzi zawodowo zajmujących się kinem, jak również od widzów sporadycznie do kina zaglądających. Postać Adasia Miauczyńskiego jest już kultowa, a wygłaszane przez niego kwestie (zwłaszcza pochodzące z Dnia świra) weszły do językowego krwiobiegu. Skoro wielu ludzi ma wysokie…

„Hard Paint” – Recenzja

„Hard Paint” – Recenzja

Pulsująca muzyka rozchodzi się po przyciemnionym pomieszczeniu i przejmuje kontrolę nad wijącymi się ciałami. Nuty przeciągają się na pięciolinii, szczelnie wypełniając każdy kąt pokoju zaaranżowanego na alkowę rozkoszy. Mięśnie tańczących napinają się i rozluźniają, a kołysane falą dźwięków biodra zachęcają do grzechu. Pulsująca muzyka wznosi bohaterów ponad szarą codzienność, a gdyby tego jeszcze było mało, mają oni jedynie wirtualną, bezpiecznie oddaloną widownię. Ekran komputera…

Kulturawka #8 – Ciała skolonizowane w twórczości Lucrecii Martel

Kulturawka #8 – Ciała skolonizowane w twórczości Lucrecii Martel

XVIII wiek, jedna z hiszpańskich kolonii. Don Diego de Zama, tytułowy bohater najnowszego dzieła reżyserki Lucrecii Martel, w pierwszej scenie filmu stoi nad brzegiem rzeki i majestatycznie spogląda w dal. Jedną nogę dumnie wystawia do przodu, pierś wypina z godnością przysługującą zajmowanemu przez niego stanowisku i ogarnia wzrokiem spokojną taflę wody, wyczekując na przybycie statku z ważnymi dla niego wieściami. Kontynuuje dzieło odważnych kolonizatorów, nosząc na barkach odpowiedzialność,…

1 2 3 4 5 6 7 8