Dylogia Noir według Kurosawy

Dylogia Noir według Kurosawy

Akira Kurosawa przed wkroczeniem na ścieżkę samurajskiego jidai-geki i reinterpretowania twardego kodeksu bushidō zmierzył się z problematyką społeczeństwa japońskiego podczas okupacji amerykańskiej po II wojnie światowej. I o ile w Cudownej niedzieli rozprawiał nad utraconymi marzeniami prostych ludzi, pauperyzacji i pogrążenia miejskiej infrastruktury w ruinach (dosłownych i ludzkich), to od 1948 roku zaczął wypracowywać styl, który dzisiaj jednoznacznie kojarzy nam się z jego nazwiskiem. To przesiąknięte bezczelną amerykańszczyzną…

Klasyka z Filmawką – Most na rzece Kwai

Klasyka z Filmawką – Most na rzece Kwai

Tzw. klasyczna era (nazywana też Złotą erą) Hollywood to z grubsza rzecz biorąc okres od końca lat 30. do drugiej połowy lat 60. XX wieku. To z tego czasu pochodzi utrwalony w naszej świadomości obraz amerykańskiej kinematografii retro: piękne aktorki w olśniewających kreacjach i partnerujący im posągowi przystojniacy, ogromny rozmach scenografii i perfekcyjna produkcja obrazów kręconych w potężnych studiach, w których odtwarzano nierzadko całe…

“Nie jestem czarownicą” – Recenzja

“Nie jestem czarownicą” – Recenzja

Afryka. Zapewne każdy ma o niej własne wyobrażenia, oparte o przekazy medialne, szkolne lektury, kino akcji i inne źródła. Jeśli jednak kiedyś wylądujecie na Czarnym Lądzie, gdzieś poza obszarem ścisłych destynacji turystycznych, zostaniecie zmuszeni całkowicie zrewidować swoje poglądy. Obejrzycie ziemię, gdzie ludzie mają mało jedzenia, za to biegają ze smartfonami w rękach. Ujrzycie ulice, po których jeżdżą samochody, które w Europie zostały zakwalifikowane jako…

Filmawka. Felietony Otwarte – Cichosza

Filmawka. Felietony Otwarte – Cichosza

Nigdy nie byłem fanem horrorów. Zawsze wydawało mi się, że fani tego gatunku mają w sobie coś z masochistów, często przez głupią fabułę (szczególnie zachowania bohaterów), czy też zwykły ludzki strach, z którego tylko niewielka część jest w stanie wyciągać satysfakcje. Nigdy nie byłem też fanem tak zwanej “nowej fali”, kojarzącej mi się bardziej z pachnących taniością produkcji niż faktycznie dobrych i wciągających historii…

“Paryż i dziewczyna” – Recenzja

“Paryż i dziewczyna” – Recenzja

Paryż i dziewczyna w reżyserii Léonor Serraille zaczyna się tam, gdzie zapewne w latach 60. kończyłby się nowofalowy film Jean-Luca Godarda. Paula (Laetitia Dosch) rozstała się z artystą Joachimem i bezskutecznie stara się do niego wrócić. Stoi pod oknami jego domu, wrzeszczy, tupie, aż w końcu uderza głową o drzwi, rozcina sobie przy tym skórę na czole, z której systematycznie będzie płynąć krew. I tak też potoczy się życie bohaterki – rana do końca…

Camping #2 – “The Love Witch”

Camping #2 – “The Love Witch”

„Camping” to cykl tekstów, w których przybliżam czytelnikom dzieła, jakich nie znajdą w zestawieniach najlepszych filmów wszechczasów. Kino pełne miłości, niebezpieczne, nierzadko szokujące, za to zawsze, w jakiś pokrętny sposób, piękne. Gdyby spróbować opisać dwoma hasłami współczesne kino (telewizję również) przez pryzmat tego, co zdaje być jasną cechą wyróżniającą filmy z danej epoki, – jak kampowe, praktyczne, wspomagane animacją poklatkową efekty…

MATURA 2019: Polecane adaptacje lektur podstawowych [POWTÓRKA]

MATURA 2019:  Polecane adaptacje lektur podstawowych [POWTÓRKA]

Wielu z was zapewne obgryza teraz paznokcie, walcząc z Adamem Mickiewiczem, Juliuszem Słowackim czy Bolesławem Prusem na trzy tygodnie przed egzaminem, który w oczach wielu jest najważniejszym testem waszej edukacji – maturą. I w tym momencie pojawiam się ja, z szybkim przeglądem najlepszych adaptacji lektur z puli matury podstawowej – cobyście nie musieli czytać samych streszczeń, a i mogli połączyć miłe z pożytecznym. 1. KRÓL…

„Ciche miejsce” – Wiele hałasu o nic – Recenzja

„Ciche miejsce” – Wiele hałasu o nic – Recenzja

W swoim horrorowym debiucie Krasinski próbuje sięgnąć dźwiękowej awangardy i zredefiniować pojęcie strachu. Stworzyć dzieło mrożące krew w żyłach przez skąpe i wyrafinowane szepty i krzyki, punktualnie zgrywające się z napięciem otaczającym tajemniczą tytułową „ciszę”. Ciche miejsce miało zostać zaliczone do mitycznej nowej fali filmów grozy, które u samych podstaw poddają rewizji naturę horroru. Powiedzieć jednak, że reżyserowi się udało, to jak okłamać własną matkę….

1 2 3 4 5 6