Po klęsce pod Waterloo i rutynowym powrocie na arenę gladiatorów Ridley Scott zagląda w przyszłość – na dodatek tę po końcu znanego nam świata. Ikoniczny twórca kina gatunkowego, nawet jeśli reżysersko nie starzeje się najlepiej, nie zwalnia tempa. Co prawda zwykle kończy się to gorzkim rozczarowaniem, natomiast trudno wyzbyć się jakichkolwiek oczekiwań wobec kolejnych projektów […]
„Mówisz: las. Śmiejemy się z wyrytego imienia jako jedynej obietnicy” – ta poetycka, tajemnicza sentencja powraca kilkukrotnie w dusznym thrillerze Śmierć nie ma pana. Wypowiada ją postać niejako symboliczna – odznaczająca się fizyczną obecnością, a jednocześnie pozostająca integralną częścią czegoś bardzo pierwotnego. Jej słowa – człowieka? zjawy? łącznika między światami? – zyskują zatem dodatkowy ciężar. […]
W pewnym momencie filmu Wstyd i pieniądze kamera odrywa się od bohaterów, skupiając całą uwagę na pomniku Billa Clintona w Prisztinie – i jest to scena znamienna. Były prezydent Stanów Zjednoczonych odegrał kluczową rolę w niepodległości Kosowa, dlatego jego monument stał się swoistym postjugosłowiańskim odpowiednikiem Statuy Wolności: dumna, uśmiechnięta sylwetka góruje nad zalatanym społeczeństwem. W […]
„Czy tylko my obserwujemy przyrodę, a może ona też patrzy na nas?” – to pytanie spędza sen z powiek chińskiemu profesorowi Wongowi, wykładającemu na niemieckim uniwersytecie. Matka natura, choć swoim tlenem podtrzymuje nasze istnienie, rzadko staje się dziś przedmiotem uważności. Życie w nieustannym biegu skutecznie oddala nas od chwil kontemplacji i zwykłego oddechu. Właśnie taki […]
Jest taka scena w Dramie, gdzie postać grana przez Roberta Pattinsona przywołuje fabułę francuskiego arcydzieła Lacombe Lucien jako punkt odniesienia – i jest w tym coś znamiennego. Ten filmowy traktat, zgłębiający banalność zła poprzez historię nastolatka osuwającego się w nazistowską otchłań, jest tu nie tylko luźnym odniesieniem, lecz także wybrzmiewa jako opowieść o niepokoju codzienności […]
Niewielu jest filmowców, którzy przejawiają choć zbliżenie obsesyjną fascynację ludzką fizycznością, tak jak David Cronenberg. Ciało intryguje go swoją tajemnicą, plastycznością, a zarazem kruchością; często staje się dla niego polem eksperymentu, realizowanego w ramach ekranowej grozy. Jako jeden z ojców body horroru, reżyser wygrzebuje z człowieka nie tylko to, co materialne, lecz także pulsujące podskórnie […]
Obudź się. Przed tobą kolejny dzień, pełen nowych możliwości. Masz wszystko, czego potrzeba, by osiągnąć sukces – wystarczy wyciągnąć po niego rękę. „Carpe diem”. Takie hasła towarzyszą złamanym, wypalonym duszom Los Angeles podczas pobudki późną nocą. Szybko jednak okazuje się, że to tylko puste, motywacyjne frazesy bez żadnego pokrycia. Bohaterowie Crime 101 funkcjonują w brutalnej, […]
Fuzja horroru i komedii bywa wyśmienita, lecz z natury jest mieszanką wyjątkowo ryzykowną. Umiejętnie połączone oddziałują z nadzwyczajną intensywnością – śmiech i strach wchodzą w synergię, podwójnie elektryzując widza. Natomiast brak odpowiedniego wyczucia proporcji i realizacyjna nieudolność szybko obracają ten mariaż w nie lada test cierpliwości. Niestety, wręcz podręcznikowym przykładem takiego gatunkowego wykolejenia jest Skażenie […]
Sam Raimi, czyli maestro groteskowego spektaklu, powraca na ekrany kin. Znany ze swatania grozy, humoru i komiksowego zacięcia reżyser od lat fascynuje kolejne pokolenia kinomanów. Choć mainstream stępił pazur jego stylu, nie zdołał całkowicie anihilować tego autorskiego sznytu. W swoim najnowszym filmie Pomocy reżyser adaptuje oryginalny scenariusz i wraca do korzeni: absurd goni absurd, przewrotna […]
Kino Akiry Kurosawy jest dziś powszechnie podziwiane – za rozmach, moralny pazur i humanistyczne podejście. Nie zawsze jednak tak było. Paradoksalnie, to kino – uważane dziś za kwintesencję japońskiej wrażliwości – długo budziło w Japonii ambiwalentne reakcje. Kurosawie zarzucano zbytnią „zachodniość” – jego inspiracje amerykańską X muzą były aż nadto widoczne, a dynamiczny styl odbiegał […]
