Od wypłaty do wypłaty – „Świat po pracy” [RECENZJA]
„Jestem taki zajęty”, powtarza niewidzialny pracownik. Jego głos, powielany między ujęciami, pustymi korytarzami i licznymi spotkaniami, w pewnym momencie zmienia się w jednoosobową symfonię; ciężko pracuje, żeby stworzyć podwaliny pod późnokapitalistyczny Świat po pracy. Świat nie sili się na subtelności, nie potrzebuje ich, bo i po co, kiedy film Gandiniego z założenia ma być zarówno […]