Korodująca rodzina w kinie Ariego Astera [FELIETON]

Korodująca rodzina w kinie Ariego Astera [FELIETON]

Ari Aster raczej kocha swoich rodziców. W wywiadach wskazuje na ich wielki wpływ na jego rozwój artystyczny (w końcu sami parali się sztuką). Podkreśla, że pisząc postać Annie i innych członków rodziny Grahamów z Hereditary nie miał na myśli żadnego konkretnego człowieka. Raczej wskazuje na swoje własne lęki – przed samotnością, bezradnością, śmiercią. Lecz jest w jego fascynacji podstawową komórką społeczną coś szaleńczo pokręconego. Konsekwencja, z którą…

May el-Toukhy: “Nie wiem jak można nie być feminist(k)ą” [WYWIAD]

May el-Toukhy: “Nie wiem jak można nie być feminist(k)ą” [WYWIAD]

Maja Głogowska: Gratuluję tak udanego filmu. Muszę przyznać, że bardzo mi się podobał. May el-Toukhy: Bardzo dziękuję.  Zobacz również: Recenzję filmu “Królowa Kier” w reżyserii May el-Toukhy! „Królowa kier” ukazuje nietypową sytuacje wykorzystania seksualnego i to z mężczyzny robi ofiarę. Chciała Pani, aby film był właśnie w takiej konwencji od samego początku? A jeśli tak to czemu? Tak, chcieliśmy ukazać zupełnie inną perspektywę. Słyszymy…

“Podwójne życie”, czyli “każdą zdradę można pięknie wytłumaczyć” [RECENZJA]

“Podwójne życie”, czyli “każdą zdradę można pięknie wytłumaczyć” [RECENZJA]

Gdy w jednej ze scen Alain rekrutuje do swojego wydawnictwa ekspertkę do spraw social media, od razu jesteśmy świadomi w którą stronę pójdzie ta relacja. Wyjazd służbowy, dwa kieliszki wina za dużo, debata na temat wyższości papieru nad wydaniem elektronicznym, wylądowanie we wspólnym łóżku, upojna noc i nieuleczalny kac moralny następnego dnia. Z tym, że to co dla większości produkcji byłoby osią fabularną i prowadziło do rozpadu związku,…

“Królowa Kier”, czyli skomplikowana walka z kulturą gwałtu [RECENZJA]

“Królowa Kier”, czyli skomplikowana walka z kulturą gwałtu [RECENZJA]

Choć na srebrnym ekranie przez właściwie cały czas przedstawia się relacje ludzi, między którymi wystepuje różnica wieku, to jednak w gruncie rzeczy pozostają one w pewnych, często uwarunkowanych społecznie i kulturowo, ramach i schematach. Ogólna perspektywa społeczeństwa na romans nauczyciela z uczennicą różni się od tego jak patrzy się na romans między nauczycielką a uczniem. Dysproporcja ta prowadzi bardzo często do bagatelizacji problemu w drugim przypadku, sugerując…

Marcin Czarnik: “Bliskie mi są postacie rewolucjonistów” [WYWIAD]

Marcin Czarnik: “Bliskie mi są postacie rewolucjonistów” [WYWIAD]

Spotykamy się przy okazji premiery filmu “Schyłek dnia” w reżyserii László Nemesa. Węgierski reżyser dostał za swój debiut Oscara w kategorii “Najlepszy film nieanglojęzyczny”, a jego nowe dzieło miało premierę na festiwalu w Wenecji. U nas ma wejść do kin już na początku kwietnia, a tymczasem w polskich mediach panuje prawie kompletna cisza na ten temat. Jak myślisz, z czego to wynika? Może z tego, że nie gra w nim Brad Pitt…

“Schyłek dnia”, albo koniec świata, na jaki zasługujemy [RECENZJA]

“Schyłek dnia”, albo koniec świata, na jaki zasługujemy [RECENZJA]

László Nemes wraca na ekrany kin ze swoim drugim filmem, próbując powtórzyć sukces rewelacyjnie przyjętego Syna Szawła. Debiutancki tytuł Węgra, będący tragicznym świadectwem zagłady Żydów w obozach koncentracyjnych, zapisał się w pamięci widzów niesamowitą pracą kamery, która ze wstrząsającym chłodem rejestrowała bestialską działalność nazistowskich Niemiec. Podążanie za głównym bohaterem przypominało wędrówkę po dantejskim piekle, z tylko różnicą, że diabły miały ludzkie twarze…

Kulturawka #11 – O co walczy Lars von Trier? [FELIETON]

Kulturawka #11 – O co walczy Lars von Trier? [FELIETON]

Najprawdopodobniej nie ma wśród europejskich reżyserów filmowych postaci tak kontrowersyjnej, jak Lars von Trier. O ile samo pojęcie “prowokacji” zostało już wyświechtane, bo tym terminem określa się od wielu lat niemalże każde wydarzenie artystyczne chociażby delikatnie wykraczające poza granice mieszczańskiej moralności, o tyle w kontekście twórczości Duńczyka to słowo nadal zachowuje swój modernistyczny rodowód. Pod pewnymi względami można autora Nimfomanki…

“Oni”, czyli pocięty, ale wciąż dobry Sorrentino – Recenzja

“Oni”, czyli pocięty, ale wciąż dobry Sorrentino – Recenzja

Biały szejk siedzi na krześle i spogląda w dal. Białe chmurki przeciągają się po horyzoncie, a szum fal wprowadza kojący spokój. Po pewnym czasie mężczyzna wraca do wnętrza willi i zaczyna odgrywać swoją cyrkową grę przed obrażoną żoną. Wie, że źle wcześniej postępował i mimo że nadal do ucha szepcze mu diabeł, to pragnie odzyskać serce ukochanej kobiety. Skrupulatnie, krok po kroku, wymazuje bolesną przeszłość. Żartuje, kokietuje, śpiewa…

1 2