Kulturawka #14 – Per aspera

Kulturawka #14 – Per aspera

I Kubrick, Malick, Coppola. Miejmy już te nazwiska za sobą i odstawmy na bok wszelkie kinofilskie romanse Jamesa Graya. Nie trzeba bowiem zawsze, choć najczęściej słusznie, wypominać twórcom kina science-fiction nawiązań do dzieła mistrza Stanleya; nie trzeba również w każdej produkcji, choć odrobinę ulatującej w metafizyczne rejony, doszukiwać się echa kazań bogobojnego pastora Terrence’a. Również nazbyt oczywiste wydają się nici łączące Ad Astra…

Jakie są przyczyny problemów z dźwiękiem w polskim kinie? [FELIETON]

Jakie są przyczyny problemów z dźwiękiem w polskim kinie? [FELIETON]

Przy okazji premiery niemalże każdego polskiego filmu pojawiają się zarzuty o fatalne udźwiękowienie. Niczym rytualne zaklęcia powtarzają się zdania o niesłyszalnych dialogach, zbyt głośnej muzyce, czy zaburzeniu proporcji między głosem aktorów a odgłosami otaczającego ich świata. W zasadzie trudno odnaleźć choćby jeden tytuł, wokół którego panowałby konsensus, że strona audio została należycie przygotowana. Dźwięk w polskich filmach jest ulubionym chłopcem do bicia dla wszelkiej maści…

“Smętarz dla zwierzaków” – Król wykastrowany [RECENZJA]

“Smętarz dla zwierzaków” – Król wykastrowany [RECENZJA]

Jako nastolatek uwielbiałem książki Stephena Kinga – do dziś pamiętam, jak przeciskając się przez ciasno zapchaną regałami bibliotekę na kompletnym zadupiu zauważyłem tytuł „Worek Kości”, który rozpoczął moją fascynację literaturą grozy. Książka ta – nie udawajmy – była dziadowska i nie pamiętam z niej nic, ale przez kilka kolejnych lat pochłaniałem najbardziej znane tytuły samozwańczego „króla horroru” – Carrie, Stukostrachy, Miasteczko Salem,…

II Anarchistyczny Festiwal Filmowy w Łodzi – Relacja

II Anarchistyczny Festiwal Filmowy w Łodzi – Relacja

Każdego roku w Polsce odbywa się bardzo dużo wydarzeń, noszących miano festiwali filmowych. Obok najbardziej znanych, popularnych, medialnych i skupiających większą publikę, wśród których można wymienić nadchodzące Nowe Horyzonty, Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni czy łódzki Transatlantyk Festival, istnieją jednak inne – mniej znane. I właśnie o jednym z tych wydarzeń, organizowanym dopiero po raz drugi, niedawno usłyszałem. Zaciekawiony postanowiłem pójść i samemu się przekonać,…

John Zorn – najlepszy spoza mainstreamu?

John Zorn – najlepszy spoza mainstreamu?

Jestem skłonny zaryzykować stwierdzenie, że obecnie na rynku muzyki filmowej liczą się jedynie głośne tytuły i wielkie nazwiska. Do Oscara nominowane są niemalże jedynie ścieżki dźwiękowe z filmów z głównego nurtu, nawet gdy nie są one faktycznie najlepsze. Najprościej to podsumować liczbami – 46 nominacji dla Johna Williamsa (przy 5 wygranych statuetkach), 11 nominacji dla mocno przereklamowanego Hansa Zimmera czy 9 dla Alexandre’a Desplata. Kompozytorzy…

“Gwiezdne Wojny” Okiem Filmawki – 7 postaci, które zasłużyły na więcej

“Gwiezdne Wojny” Okiem Filmawki – 7 postaci, które zasłużyły na więcej

Star Wars to 10 stworzonych filmów i jeden zapowiedziany, aby dokończyć trzecią trylogię to całkiem sporo materiału. Nic więc dziwnego, że z łatwością można znaleźć postaci, które otrzymały mniej czasu aniżeli na to obiektywnie zasługiwały. Oczywiście teraz z duszą na ręku przyjdzie Disney i zaleje nas morzem spin-offów, których nie potrzebuje w zasadzie nikt (oczywiście poza domniemanym filmem o Kenobim). Jednakże niektórych rzeczy nie da…

Camping #5 – Beksa (1990)

Camping #5 – Beksa (1990)

„Camping” to cykl tekstów, w których przybliżam czytelnikom dzieła, jakich nie znajdą w zestawieniach najlepszych filmów wszechczasów. Kino pełne miłości, niebezpieczne, nierzadko szokujące, za to zawsze, w jakiś pokrętny sposób, piękne. Dzisiaj oddaję łamy Patrykowi z Po Napisach, czyli z miejsca, gdzie znajdziecie obok siebie hektolitry dobra, niezależnie od tego, czy lubujecie się w groteskowej eksploatacji, kinie gatunkowym o twardych gliniarzach, arthousowej wrażliwości czy mainstreamowym kinie prosto…

Dźwięk szaleństwa – o sztuce zabijania w “Suspirii” (1977)

Dźwięk szaleństwa – o sztuce zabijania w “Suspirii” (1977)

Tekst zawiera spoilery! czytasz na własną odpowiedzialność Spokojny dźwięk dzwoneczków unosi się w powietrzu. Delikatne brzmienie nabiera tempa, do prostej melodii dołącza ponury odgłos podobny do didgeridoo, poszarpane, szybkie momenty strunowe, wreszcie szept, z czasem narastający, nabierający sensu, tonu, walczy z dominującymi odgłosami instrumentów, kolejne dołączają do chóru, szept nie ustaje, tempo przyspiesza, czerwień i błękit spowijają obraz, potężny riff, przedziera chaos dźwięków,…

1 2