Advertisement

„Here. Poza czasem” – W poszukiwaniu straconych emocji [RECENZJA]

Dwanaście miesięcy temu napisałem notkę o Here. Poza czasem do naszego zestawienia najbardziej wyczekiwanych filmów 2024 roku. Liczyłem wtedy, że interesujący materiał źródłowy pomoże Zemeckisowi wrócić do łask widzów i krytyków po ciężkich porażkach Wiedźm i Pinokia. No cóż, okołoświąteczna naiwność. Sześciostronicowe Here Richarda McGuire’a pojawiło się w 1989 roku w drugim tomie antologii Raw […]

Rafał Skwarek

„Pamiętnik z dzieciństwa” – Należy przerwać ciszę | Recenzja | Azjatycki Festiwal Filmowy Pięć Smaków 2024

Festiwal Pięć Smaków stanowi wspaniałą okazję do poszukiwań przestrzeni wspólnych  między kulturą rodzimą a realiami zakątków Azji. Wywodzący się z Hongkongu Pamiętnik z dzieciństwa przykro przypomina, że uniwersalne doświadczenia najłatwiej odnajduje się w traumach. Mały chłopczyk wspina się energicznie po kolejnych kondygnacjach schodów. Jego wędrówka kończy się na szczycie wieżowca. Malec wchodzi na murek, zza […]

Rafał Skwarek

„Utrata równowagi” – ćwiczenia z manipulacji | Recenzja | 49. Festiwal Polskich Filmów Fabularnych

W marcu 2021 roku Anna Paliga opublikowała list z przykładami nadużyć, których dopuszczali się na studentach Łódzkiej Szkoły Filmowej ich nauczyciele. Wyzwiska, poniżanie, upokarzanie, molestowanie. Wszystko w ramach „metody”. Jako ówczesny student gdańskiej Wiedzy o Filmie i Kulturze Audiowizualnej byłem zły i rozczarowany, ale nie zaskoczony. Pracując przy etiudach i ćwiczeniach z kształcącymi się aktorami […]

Rafał Skwarek

„Kadencje dla ogrodu” – dokumentalne ofiary braku treści | Recenzja | Nowe Horyzonty 2024

Kadencje dla ogrodu (2024), reż. Dane Komljen kadencja [za słownikiem języka polskiego PWN] «określony ustawą czas urzędowania obieralnego urzędnika lub organu» jęz. «intonacja opadająca» «obniżenie tonu we fragmencie utworu muzycznego, będące sygnałem jego zakończenia» «w utworach koncertowych: solowa wstawka o charakterze wirtuozowskim i improwizacyjnym»   Więcej kontekstu nie będzie. Widz żądny konkretnych informacji o oglądanych […]

Rafał Skwarek

„Efterklang: The Makedonium Band” – byle zagrać razem | Recenzja | Millenium Docs Against Gravity 2024

Entuzjastom europejskiego postrocka zespołu Efterklang przedstawiać nie trzeba. No więc mnie trzeba było. Choć duńskie trio już od dwudziestu lat konsekwentnie prezentuje światu kolejne ciepło przyjmowane przez krytykę albumy, do tej pory było ono dla mnie tylko kolejną kapelą wrzuconą do mentalnego zbioru z dopiskiem „na kiedyś” (czyt. „na nigdy”). Na moje szczęście ten poziom […]

Rafał Skwarek

„Yudo: Droga kąpieli”. Nago wszyscy jesteśmy sobie równi [RECENZJA]

Yudo: Droga kąpieli to produkcja skierowana do tych, utopionych w codzienności człowieka dorosłego; ciepła opowieść o potrzebie afirmacji prostoty życia. Niestety, przy okazji jest to bajka zbyt poważna, by traktować ją z uprzejmą pobłażliwością oraz zbyt infantylna, by traktować ją z powagą.  Kariera jeszcze stosunkowo młodego architekta, Shiro Miury (bardzo irytujący Tôma Ikuta), wydaje się […]

Rafał Skwarek

Lepiej śnić niż wyjść. „Sny pełne dymu” Doroty Kędzierzawskiej [RECENZJA]

Według niezależnych źródeł Sny pełne dymu były seansem, z którego w trakcie ostatniego Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni wyszło najwięcej osób. Gdy najnowsze dzieło Doroty Kędzierzawskiej trafi do kin, nie popełnijcie błędu gdyńskiej widowni. Krytyk to Mądrala. Zwykło się uważać, że ulubionym zajęciem krytyka filmowego jest narzekanie i obśmiewanie tego, co popularne i lubiane. […]

Rafał Skwarek

„Barbie”, czyli jak Mattel nałożył nam różowe okulary

Do kina przyszedłem wystrojony. Pełny garnitur. Do tego różowa koszula, różowe skarpetki, różowe akcenty na muszce, poszetka w kolorze fuksji. Cieszyło mnie mające miejsce dookoła święto kina, uśmiechnięte tłumy, pełna entuzjazmu atmosfera. Po seansie zdałem sobie sprawę, że zostałem ofiarą oszustwa. I jednocześnie jego współsprawcą.  Barbie była obietnicą idealnego mariażu Matellowego kiczu, feministycznej celebracji i […]

Rafał Skwarek

Pięć Smaków. Recenzujemy „Ito”

Filmy oglądam dla emocji. Rozbawienie, strach, wzruszenie, furia, obrzydzenie, radość, współczucie, troska, empatia – każde uczucie jest przeze mnie mile widziane. Dlatego też niewiele jest dla mnie w kinie grzechów większych od bycia nijakim. Tytułowa Ito (Ren Komai) jest nieśmiałą licealistką mieszkającą w prefekturze Aomori. Jej rodzina  zajmuje się pielęgnowaniem lokalnych wartości kulturowych – ojciec […]

Rafał Skwarek

Nasza strona korzysta z ciasteczek, aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie.