Advertisement

Klasyka z Filmawką – “Aguirre, gniew boży”

Reżyserzy często raczą nas filmami szalonymi, gdzie sprawdzone metody wymykają się spod kontroli i w wyniku losowości pomieszanej z ukrytym kunsztem powstają dziwne arcydzieła. Stąd też tematem tegotygodniowej Klasyki miał być kultowy film Toma Greena. Postanowiłem jednak odkopać coś ciekawszego, charakterystycznego i pamiętnego. Projekt, który był bliski upadku, a jego ekipa – zaginięcia gdzieś w […]

Kamil Walczak

Klasyka z Filmawką – “Andriej Rublow” Tarkowskiego

Rok 1966 obfitował w dzieła wielkiego formatu. Sergio Leone właśnie kończył swoją trylogię dolarową, wieńcząc ją wiekopomnym Dobrym, złym i brzydkim. Antonioni nakręcił pierwszy niewłoskojęzyczny film – Powiększenie – które stało się ikoną nowego kina europejskiego. Ingmar Bergman zachwycił świat intelektualnym przeżyciem w Personie. Jednak to radziecka produkcja o XV-wiecznej Rusi, która do Cannes dostała […]

Kamil Walczak

“Prawdziwa historia” – Najnowszy thriller Romana Polańskiego – Recenzja

Z nowym filmem Polański wrócił w zeszłym roku na canneńskie salony po 3 sezonach przerwy. Dobre przyjęcie Wenus w futrze z pociągającą Emmanuelle Seigner zwiastowało dalszą obiecującą współpracę małżeństwa. Prawdziwa historia, która miała premierę w maju zeszłego roku, długo czekała na szeroką dystrybucję w Polsce, ale też i na świecie. Pokaz specjalny tego filmu na festiwalu […]

Kamil Walczak

Dylogia Noir według Kurosawy

Akira Kurosawa przed wkroczeniem na ścieżkę samurajskiego jidai-geki i reinterpretowania twardego kodeksu bushidō zmierzył się z problematyką społeczeństwa japońskiego podczas okupacji amerykańskiej po II wojnie światowej. I o ile w Cudownej niedzieli rozprawiał nad utraconymi marzeniami prostych ludzi, pauperyzacji i pogrążenia miejskiej infrastruktury w ruinach (dosłownych i ludzkich), to od 1948 roku zaczął wypracowywać styl, który […]

Kamil Walczak

„Ciche miejsce” – Wiele hałasu o nic – Recenzja

W swoim horrorowym debiucie Krasinski próbuje sięgnąć dźwiękowej awangardy i zredefiniować pojęcie strachu. Stworzyć dzieło mrożące krew w żyłach przez skąpe i wyrafinowane szepty i krzyki, punktualnie zgrywające się z napięciem otaczającym tajemniczą tytułową „ciszę”. Ciche miejsce miało zostać zaliczone do mitycznej nowej fali filmów grozy, które u samych podstaw poddają rewizji naturę horroru. Powiedzieć […]

Kamil Walczak

Nasza strona korzysta z ciasteczek, aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie.