Związek jako dzień świstaka, czyli drugi sezon “After Life” [RECENZJA]

Gdy rok temu na Netflixie pojawił się After Life większość przyznała, że Ricky Gervais, wtenczas pogrążony w kryzysie twórczym – trudno inaczej patrzeć na Special Correspondents, filmową opowieść o Davidzie Brencie czy też niespełniony stand-up Humanity – wrócił do swojej formy, gdy zmieniał oblicze telewizji brytyjskim Biurem i Statystami. Choć może należy zdefiniować ten powrót […]

Maciej Kędziora

“Nic nie ginie”, czyli dyplomowa sesja terapii [RECENZJA]

Donatello, mimo że kocha żółwie błotne, nie potrafi pokochać swojej dziewczyny. Klaudia przez kompulsywną potrzebę pomagania innym nie potrafi pomóc sobie. Przemek, coraz mniej zapalony ONR-owiec, nie potrafi zrozumieć czemu programowo celebruje się dokonania Mussoliniego (który przecież Polakiem nie był), a potępia uchodźców z Afryki i bliskiego Wschodu. “Nie potrafię”, choć wyparte ze słownika grupowej […]

Maciej Kędziora

Piotr Dylewski: “Jeśli dajemy widzom 14 seansów jednego filmu dziennie to ludzie będą na niego chodzić. Dlatego, że nie mają innego wyboru”. Rozmawiamy z twórcą “Zgniłych uszu”.

Parę dni po Nowym roku spotykam się z Piotrem w jednej z warszawskich kawiarni i rozmawiamy przez dobre dwie godziny. Ktoś mógłby zapytać czemu dopiero teraz cała rozmowa ukazuje się na Filmawce. Niestety, historia problemów technicznych, długa jak sam wywiad, uniemożliwiła wcześniejszą publikację. Mam nadzieję, że warto było czekać. W skrócie: “Szkoła filmowa jest fajna, […]

Maciej Kędziora

“The Last Black Man in San Francisco”, czyli o nienawiści zrodzonej z miłości [RECENZJA]

Samozwańczy Pastor stoi na pudle i wygłasza swoje proroctwo. Świat zmierza ku upadkowi. Woda w kalifornijskich jeziorach jest zatruta. Mniejszości wypędza się z miast by dusić je siarczanami, a w napojach podawać chemikalia. Odbiera się im maski, pozostające ratunkiem dla wybranych. Reszta zostaje skreślona. System nie znajduje dla nich ratunku. Nie chce go znaleźć. Aż […]

Maciej Kędziora

Kędziora: W poszukiwaniu współczesnego Pana Rogersa [FELIETON]

I Chwilę przed zamknięciem kin w Polsce, na ekrany wszedł Cóż za piękny dzień, kolejne po Won’t you be my neighbour filmowe świadectwo empatycznej siły Freda Rogersa, kruszącego ciepłem serce antypatycznego dziennikarza Lloyda Vogela. Rogers, przez ponad 30 lat, próbował tłumaczyć najmłodszym dramaty codzienności, wychowywać i pokazywać lepszą, pokojową drogę działań – szczególnie w kontekście […]

Maciej Kędziora

Nasza strona korzysta z ciasteczek, aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza, że zgadzasz się na ich użycie.